توضیحات
آزمایش Coomb Wright یکی از تستهای سرولوژیک مهم برای بررسی تب مالت (بروسلوز) است. این تست، حضور آنتیبادیهای خاص ضد بروسلا را در سرم بیمار شناسایی میکند. در مراحل حاد بیماری، این آنتیبادیها در پاسخ به عفونت با باکتری بروسلا تولید میشوند. آزمایش Coomb Wright بهویژه در بیمارانی که تست رایت معمولی نتایج غیرقطعی نشان میدهد، کاربرد دارد. در آزمایشگاه فروردین این تست با تجهیزات دقیق و پرسنل مجرب انجام میشود و نتیجهای معتبر در اختیار پزشک قرار میگیرد.
احتیاطهای لازم
نتیجه مثبت باید همراه با علائم بالینی، سابقه تماس و دیگر تستهای تأییدی تفسیر شود. برخی موارد ممکن است بهصورت کاذب مثبت شوند، بهخصوص در عفونتهای مزمن دیگر. دقت نمونهگیری و شرایط حمل نمونه بر دقت تست تأثیر مستقیم دارد.
شرایط قبل از آزمایش
نیازی به ناشتایی نیست. بیمار میتواند وعده غذایی معمول خود را قبل از نمونهگیری مصرف کند. بهتر است مصرف آنتیبیوتیک قبل از نمونهگیری متوقف شود یا در صورت مصرف، در فرم آزمایش ذکر شود.
نامهای دیگر
شناسه ملی
تفسیر
نتیجه بهصورت تیتر گزارش میشود. تیتر بالا نشاندهنده حضور آنتیبادیهای IgG متصل به گلبول قرمز است که در تست Wright معمولی آشکار نمیشوند. برای تأیید، معمولاً تست 2ME نیز انجام میگیرد.
اطلاعات بالینی
نتیجه مثبت این تست در تیتر بالا (مثلاً 1:160 و بیشتر) به نفع عفونت فعال یا مزمن بروسلوز است. افزایش تیتر نسبت به تستهای قبلی نیز نشانهای از پیشرفت بیماری یا پاسخ به درمان ناکافی میباشد. نتیجه منفی در مواردی با سرکوب ایمنی ممکن است دیده شود.
مورد استفاده
این تست برای تشخیص تب مالت مزمن، بررسی مواردی که تست Wright معمولی منفی یا مشکوک است و همچنین ارزیابی پاسخ ایمنی ناقص یا ناقص مهار شده توسط آنتیبادیهای بلوکهکننده استفاده میشود. در مراحل مزمن بروسلوز، تست Coombs Wright حساسیت بیشتری نسبت به Wright معمولی دارد.
روش اندازهگیری
نوع نمونه
حجم نمونه
حداقل حجم نمونه
راهنمای نمونه گیری
اطلاعات لازم بیمار
معیار رد نمونه
مدت زمان نگهداری نمونه
پایداری در دمای فریزر زیر 20 درجه 7 روز