توضیحات

آزمایش Anti-TTG (IgG) (آنتی‌بادی‌های ضد بافتی ترانس گلوتامیناز) یکی از آزمایش‌های تشخیصی برای بررسی بیماری سلیاک است. سلیاک یک بیماری خودایمنی است که با مصرف گلوتن، یک پروتئین موجود در گندم، جو و چاودار، ایجاد می‌شود و منجر به آسیب به روده کوچک می‌گردد

احتیاط‌های لازم

محدودیت‌ها و ملاحظات آزمایش

محدودیت‌های آزمایش: وجود آنتی‌بادی‌های Anti-TTG ممکن است در برخی شرایط دیگر نیز بالا برود، بنابراین تفسیر نتایج باید با توجه به تاریخچه پزشکی و علائم بالینی انجام شود.
آزمایش‌های مکمل: ممکن است نیاز به آزمایش‌های اضافی مانند Anti-DGP (دی‌گلیادین) و Anti-EMA (آنتی‌بادی‌های ضد اندومیزیم) باشد تا تشخیص نهایی سلیاک تأیید شود.

شرایط قبل از آزمایش

بهتر است ناشتایی رعایت شود.

نام‌های دیگر

شناسه ملی

803626

تفسیر

بازه سنی : از 1 روز تا 150 سال
< 12 : Negative
12 – 18 : Borderline
> 18 : Positive

اطلاعات بالینی

تفسیر نتایج آزمایش Anti-TTG (IgG)

نتیجه مثبت برای Anti-TTG (IgG): نشان‌دهنده احتمال بالای ابتلا به بیماری سلیاک است و ممکن است نیاز به آزمایش‌های بیشتر مانند آندوسکوپی و بیوپسی روده کوچک برای تأیید تشخیص باشد.
نتیجه منفی برای Anti-TTG (IgG): به‌معنی عدم وجود آنتی‌بادی‌های ضد tTG است، اما این نتیجه نمی‌تواند به‌طور قطعی نشان‌دهنده عدم وجود بیماری سلیاک باشد، زیرا ممکن است در برخی بیماران نتایج منفی مشاهده شود.

روش انجام آزمایش

آزمایش Anti-TTG (IgG) معمولاً با نمونه‌گیری از خون انجام می‌شود و نیاز به آمادگی خاصی ندارد. معمولاً پزشک در صورت مشکوک بودن به سلیاک این آزمایش را تجویز می‌کند

مورد استفاده

هدف آزمایش Anti-TTG (IgG)

هدف اصلی این آزمایش شناسایی وجود آنتی‌بادی‌های IgG علیه آنزیم ترانس گلوتامیناز بافتی (tTG) است. این آنزیم نقش مهمی در متابولیسم گلوتن و تنظیم پاسخ ایمنی دارد.
وجود این آنتی‌بادی‌ها معمولاً نشانه‌ای از واکنش سیستم ایمنی به مصرف گلوتن در افرادی است که به سلیاک مبتلا هستند.

اهمیت این آزمایش

آنتی‌بادی‌های Anti-TTG به‌عنوان نشانگرهای حساس و اختصاصی برای تشخیص بیماری سلیاک شناخته می‌شوند.
این آنتی‌بادی‌ها می‌توانند در مراحل اولیه بیماری و قبل از بروز علائم واضح، شناسایی شوند.

کاربردهای اصلی این آزمایش

تشخیص بیماری سلیاک: آزمایش Anti-TTG (IgG) به پزشکان کمک می‌کند تا بیماری سلیاک را تشخیص دهند و در صورت مثبت بودن، پیگیری‌های بیشتری انجام دهند.
پایش و ارزیابی درمان: در بیماران تشخیص داده‌شده با بیماری سلیاک، این آزمایش می‌تواند برای ارزیابی پاسخ به درمان و پیگیری روند بهبودی مورد استفاده قرار گیرد.