مقدمه

وقتی چند نفر از اعضای یک خانواده به سرطان مبتلا می‌شوند، طبیعی است که این سؤال برای بقیه افراد پیش بیاید: «آیا من هم ممکن است در معرض خطر باشم؟». پاسخ این سوال به عواملی مانند نوع سرطان، سن فرد هنگام تشخیص و تعداد اعضای مبتلا در خانواده بستگی دارد و گاهی برای بررسی دقیق‌تر، آزمایش‌های پزشکی هم لازم می‌شود. داشتن سابقه سرطان در خانواده به‌تنهایی به این معنی نیست که شما هم حتماً به سرطان مبتلا خواهید شد.

تقریباً همه سرطان‌ها به تغییراتی در ژن‌های سلول‌های بدن مربوط هستند، اما فقط بعضی از این تغییرات می‌توانند از والدین به فرزند منتقل شوند. بنابراین، ژنتیکی بودن یک سرطان لزوماً به معنی ارثی بودن آن نیست.

وقتی چند نفر از اعضای یک خانواده به سرطان مبتلا می‌شوند، طبیعی است که نگرانی‌ها و سؤال‌های مختلفی به وجود بیاید: «آیا من هم در معرض خطر هستم؟»، «سابقه سرطان در خانواده پدری هم مهم است؟» یا «اگر آزمایش ژنتیک مثبت باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟». بررسی تجربه‌های مطرح‌شده از سوی کاربران نشان می‌دهد که این نگرانی‌ها بسیار رایج هستند و همانطور که گفتیم طبیعی است که افراد این سوالات را مطرح کنند. همینطور سوالاتی درباره میزان خطر ابتلا، چه آزمایش‌هایی باید انجام دهیم و نتیجه آزمایش نیز توسط کاربران مطرح می‌شود. در ادامه، به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهیم و توضیح می‌دهیم چه زمانی بررسی بیشتر می‌تواند لازم باشد. تجربه‌ها و نمونه‌های مطرح‌شده در این مقاله، صرفاً برای نزدیک‌تر شدن مطالب به دغدغه‌های واقعی مردم آورده شده‌اند و به‌تنهایی مبنای تشخیص یا پیش‌بینی خطر برای یک فرد نیستند.

سرطانهای ارثی و ژنتیکی چیست؟

سرطان ارثی به نوعی از سرطان گفته می‌شود که به دلیل یک تغییر ژنتیکی، احتمال ابتلا به آن در خانواده بیشتر است. آنچه ممکن است از والدین به فرزند منتقل شود، خودِ سرطان نیست؛ بلکه تغییری است که می‌تواند احتمال ابتلا به بعضی سرطان‌ها را بیشتر کند.

بر اساس منابع علمی، حدود ۵ تا ۱۰ درصد سرطان‌ها با تغییرات ژنتیکی ارثی ارتباط دارند. البته این میزان در همه سرطان‌ها یکسان نیست و در بعضی انواع سرطان، عوامل ارثی نقش بیشتری دارند.

این تغییر ژنتیکی می‌تواند از مادر یا پدر به فرزند منتقل شود. برای مثال، یک تغییر ژنتیکی مرتبط با افزایش خطر سرطان پستان ممکن است از پدر به دختر برسد. به همین دلیل، هنگام بررسی سابقه خانوادگی سرطان، سوابق هر دو طرف خانواده، هم مادری و هم پدری، اهمیت دارند.

آیا همه سرطانها ژنتیکی هستند؟

سرطان با تغییراتی در ژن‌های سلول‌های بدن ارتباط دارد، اما بیشتر این تغییرات در طول زندگی فرد ایجاد می‌شوند و از والدین به فرزند منتقل نمی‌شوند. بخشی از این تغییرات به‌طور طبیعی و بر اثر خطاهایی که ممکن است هنگام تقسیم سلول‌ها رخ دهد ایجاد می‌شوند. برخی عوامل محیطی و سرطان‌زا، مانند دود دخانیات، نیز می‌توانند به DNA سلول‌ها آسیب بزنند و احتمال ایجاد تغییرات ژنتیکی را افزایش دهند.

در بعضی افراد، یک تغییر ژنتیکی از همان ابتدا در تخمک یا اسپرم وجود دارد و می‌تواند به فرزند منتقل شود. در این صورت، این تغییر در بسیاری از سلول‌های بدن فرزند وجود خواهد داشت و ممکن است احتمال ابتلا به بعضی سرطان‌ها را افزایش دهد.

البته این تغییر همیشه از پدر یا مادر به ارث نمی‌رسد. گاهی برای اولین بار هنگام تشکیل تخمک یا اسپرم یا در مراحل اولیه رشد جنین ایجاد می‌شود. به همین دلیل، ممکن است فردی چنین تغییر ژنتیکی داشته باشد، اما در خانواده‌اش سابقه مشخصی از سرطان دیده نشده باشد.

تفاوت سرطانهای ارثی و ژنتیکی، خانوادگی و غیرارثی

این چهار اصطلاح شبیه هم به نظر می‌رسند، اما یک معنی ندارند. تقریباً همه سرطان‌ها با تغییراتی در ژن‌های سلول‌ها ارتباط دارند؛ اما همه آن‌ها ارثی نیستند. تفاوت اصلی این اصطلاحات در این است که این تغییرات ژنتیکی چگونه و از چه زمانی ایجاد شده‌اند.

برای مثال، ممکن است فردی به سرطان مبتلا شود و در سلول‌های سرطانی او تغییرات ژنتیکی ایجاد شده باشد. این یعنی سرطان او از نظر زیستی با تغییرات ژنتیکی مرتبط است، اما این تغییرات لزوماً از پدر یا مادر به او نرسیده‌اند.

از طرف دیگر، اگر یک تغییر ژنتیکی از والدین به فرزند منتقل شود و خطر ابتلا به بعضی سرطان‌ها را افزایش دهد، با سرطان یا استعداد ارثی سرطان روبه‌رو هستیم. در این حالت، ممکن است چند نفر از اعضای خانواده نیز در معرض خطر باشند.

همچنین، دیده شدن چند مورد سرطان در یک خانواده به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که سرطان ارثی است. برای مثال، عوامل محیطی مشترک یا سبک زندگی مشابه می‌توانند در ابتلای چند نفر از اعضای یک خانواده نقش داشته باشند. گاهی نیز چند مورد سرطان بدون وجود یک علت ارثی مشخص در یک خانواده دیده می‌شود.

پس «ژنتیکی» بودن با «ارثی» بودن یکی نیست: ژنتیکی بودن یعنی تغییرات ژنی در ایجاد سرطان نقش داشته‌اند؛ ارثی بودن یعنی یک تغییر ژنتیکیِ قابل انتقال در خانواده، خطر ابتلا را افزایش داده است.

لیست سرطانهای ارثی

سرطان پستان، تخمدان، روده بزرگ، پروستات و پانکراس از نمونه‌های مهم هستند. بااین‌حال، ابتلا به یکی از این سرطان‌ها به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که بیماری ارثی است.

سرطان پستان، تخمدان، پروستات و پانکراس

برخی ژن‌ها، مثل BRCA1 و BRCA2، در کنترل و ترمیم سلول‌های بدن نقش دارند. بعضی تغییرات در این ژن‌ها می‌توانند احتمال ابتلا به سرطان پستان و تخمدان را بیشتر کنند و خطر بعضی سرطان‌های دیگر، مانند سرطان پروستات و پانکراس، را هم افزایش دهند. همچنین، اگر یکی از مردان خانواده به سرطان پستان مبتلا شده باشد، ممکن است پزشک بررسی ارثی بودن سرطان را بررسی کند.

سرطان روده بزرگ و آندومتر

سندرم لینچ یکی از عوامل ارثی است که می‌تواند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و سرطان رحم و بعضی سرطان‌های دیگر را افزایش دهد. اگر در یک خانواده سرطان روده بزرگ یا رحم، به‌ویژه در سنین پایین‌تر یا در چند نفر از بستگان دیده شود، پزشک ممکن است احتمال وجود سندرم لینچ را بررسی کند. البته صرف وجود سرطان در خانواده به‌تنهایی برای تشخیص این وضعیت کافی نیست.

پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP) یک بیماری ارثی است که در آن پولیپ‌های زیادی در روده بزرگ ایجاد می‌شوند. پولیپ‌ها برجستگی‌هایی در دیواره داخلی روده هستند که بعضی از آن‌ها می‌توانند با گذشت زمان به سرطان تبدیل شوند. به همین دلیل، افرادی که این بیماری را دارند به پیگیری و مراقبت منظم پزشکی نیاز دارند.

چه نشانه‌هایی احتمال سرطان ارثی در خانواده را مطرح می‌کنند؟

وجود سرطان در خانواده به‌تنهایی به این معنی نیست که سرطان ارثی است. اما بعضی الگوها می‌توانند باعث شوند پزشک بررسی دقیق‌تری را پیشنهاد کند. سن پایین هنگام ابتلا، ابتلای چند نفر از بستگان و دیده شدن بعضی سرطان‌های مرتبط در یک خانواده از مهم‌ترین مواردی هستند که باید به آن‌ها توجه کرد.

مواردی که بهتر است با پزشک مطرح شوند عبارت‌اند از:

• ابتلا به سرطان پستان، روده بزرگ یا رحم در سنین پایین، به‌ویژه پیش از ۵۰ سالگی؛
• ابتلای چند نفر از بستگان نزدیک به سرطان‌های یکسان یا مرتبط، چه در خانواده مادری و چه در خانواده پدری؛
• دیده شدن سرطان در چند نسل از یک خانواده، برای مثال در مادربزرگ، مادر و فرزند؛
• ابتلای یکی از بستگان به سرطان تخمدان یا ابتلای یک مرد از اعضای خانواده به سرطان پستان؛
• وجود یک تغییر ژنتیکی شناخته‌شده در خانواده که خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد.

گاهی ابتلای یک نفر به چند سرطان جداگانه یا درگیر شدن هر دو طرف یک عضو، مانند هر دو پستان، نیز می‌تواند برای پزشک مهم باشد. منظور از چند سرطان جداگانه این است که فرد به دو سرطان مستقل مبتلا شده باشد؛ گسترش یک سرطان به بخش دیگری از بدن، به‌تنهایی به معنی وجود دو سرطان نیست.

برای بررسی سابقه خانوادگی، نام و نوع سرطان، سن ابتلا و نسبت فرد با خودتان را تا جایی که می‌توانید یادداشت کنید. اطلاعات ناقص هم می‌تواند برای پزشک مفید باشد.

آیا ابتلای چند نفر از بستگان به یک نوع سرطان به معنای ارثی بودن آن است؟

خاله هام هرسه باهم سرطان سینه گرفتن من خیلی میترسم هم برا خودم هم مادرم…

یکی از نگرانی‌های رایج این است که وقتی چند نفر از بستگان، مثلاً چند خاله یا عمه، به یک نوع سرطان مبتلا شده‌اند، آیا این موضوع به معنی ارثی بودن سرطان است؟

نه لزوماً. چنین سابقه‌ای می‌تواند دلیل خوبی برای بررسی بیشتر باشد، اما برای مشخص شدن ارثی بودن سرطان باید نوع سرطان، سن ابتلا، نسبت فامیلی و سابقه هر دو طرف خانواده در کنار هم بررسی شوند.

سابقه کدام اعضای خانواده و بستگان را به پزشک بگوییم؟

فقط سابقه سرطان پدر، مادر، خواهر و برادر کافی نیست. بهتر است اگر اطلاعاتی دارید، سابقه سرطان پدربزرگ و مادربزرگ، عمه، عمو، خاله و دایی را هم در نظر بگیرید. سابقه خانواده پدری هم به اندازه خانواده مادری مهم است؛ حتی برای سرطان‌هایی مانند سرطان پستان و تخمدان که بیشتر در زنان دیده می‌شوند.

برای هر یک از اعضای خانواده، تا جایی که می‌توانید نوع سرطان و سن ابتلا را یادداشت کنید. لازم نیست اطلاعات کاملی داشته باشید؛ هر اطلاعاتی که در دسترس دارید می‌تواند برای پزشک مفید باشد.

کدام ژن‌ها با سرطان ارثی ارتباط دارند؟

در بدن همه ما ژن‌هایی وجود دارند که به ترمیم آسیب‌های سلولی و کنترل رشد سلول‌ها کمک می‌کنند. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که بعضی تغییرات در این ژن‌ها باعث شوند احتمال ابتلا به برخی سرطان‌ها بیشتر شود. بنابراین، صرفِ داشتن یک ژن به معنی «ژن سرطان» یا ابتلای حتمی به سرطان نیست؛ نوع تغییر ایجادشده در آن ژن اهمیت دارد.

برخی از ژن‌هایی که با افزایش خطر بعضی سرطان‌ها ارتباط دارند عبارت‌اند از:

برای مثال، تغییرات خاصی در TP53 می‌توانند باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان‌هایی مانند سرطان پستان، استخوان، بافت‌های نرم یا مغز شوند. البته نوع سرطان و میزان خطر برای هر ژن یکسان نیست و نحوه پیگیری و مراقبت نیز باید بر اساس همان ژن و شرایط فرد تعیین شود.

آزمایش ژنتیک سرطان چیست و چگونه انجام می‌شود؟

یکی از پرسش‌های رایج افرادی که سابقه سرطان در خانواده دارند این است که آیا لازم است ژن‌هایی مانند BRCA1 و BRCA2 را بررسی کنند و این آزمایش چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش ژنتیک سرطان برای بررسی این موضوع انجام می‌شود که آیا تغییرات ژنتیکی خاصی که می‌توانند احتمال ابتلا به بعضی سرطان‌ها را بیشتر کنند در بدن فرد وجود دارد یا نه. این آزمایش معمولاً با نمونه خون یا بزاق انجام می‌شود و برای پیدا کردن همه سرطان‌های موجود در بدن نیست.

قبل از انجام آزمایش، معمولاً سابقه سرطان خود فرد و اعضای خانواده بررسی می‌شود. سپس بر اساس این اطلاعات و هدف آزمایش، مشخص می‌شود چه ژن‌هایی باید بررسی شوند. گاهی چند ژن به‌طور هم‌زمان بررسی می‌شوند. اگر قبلاً یک تغییر ژنتیکی مشخص در یکی از اعضای خانواده پیدا شده باشد، ممکن است بررسی همان تغییر برای سایر اعضای خانواده مناسب‌تر باشد.

آزمایش ژنتیک خون با آزمایش ژنتیک خودِ سرطان چه فرقی دارد؟

این دو آزمایش یکسان نیستند. آزمایش ژنتیک از خون یا بزاق برای بررسی تغییرات ژنتیکی‌ای انجام می‌شود که ممکن است از خانواده به فرد منتقل شده باشند. در مقابل، آزمایش روی بافت خودِ تومور بیشتر برای شناخت ویژگی‌های سرطان و گاهی کمک به انتخاب روش درمان انجام می‌شود.

پیدا شدن یک تغییر ژنتیکی در تومور، به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که آن تغییر از والدین به فرد منتقل شده است. در بعضی موارد، برای مشخص شدن این موضوع به آزمایش دیگری روی نمونه‌ای مانند خون یا بزاق نیاز است.

چه کسانی به مشاوره یا آزمایش ژنتیک نیاز دارند؟

همه افرادی که در خانواده‌شان سابقه سرطان دارند، لزوماً به آزمایش ژنتیک نیاز ندارند. اما اگر خود فرد سابقه سرطان داشته باشد، چند نفر از اعضای خانواده به سرطان مبتلا شده باشند یا یک تغییر ژنتیکی مرتبط با سرطان قبلاً در خانواده پیدا شده باشد، ممکن است مشاوره و بررسی ژنتیکی توصیه شود.

در بعضی موارد، حتی اگر سابقه خانوادگی مشخصی وجود نداشته باشد، پزشک ممکن است آزمایش ژنتیک را پیشنهاد کند. برای مثال، این موضوع می‌تواند در افرادی که به سرطان تخمدان، پانکراس، سرطان پستان در مردان یا سرطان پروستات منتشرشده به بخش‌های دیگر بدن مبتلا شده‌اند، مطرح باشد.

در صورت امکان، بهتر است بررسی ژنتیکی از فردی در خانواده که به سرطان مبتلا شده است شروع شود. نتیجه آزمایش این فرد می‌تواند کمک کند مشخص شود آیا سایر اعضای خانواده هم به بررسی همان تغییر ژنتیکی نیاز دارند یا نه.

از کجا شروع کنیم؟

یکی از سؤال‌های رایج این است: «اول باید پیش متخصص ژنتیک برویم یا می‌توانیم مستقیم برای آزمایش اقدام کنیم؟»

معمولاً بهتر است قبل از انجام آزمایش، با پزشک یا مشاور متخصص ژنتیک سرطان صحبت شود. در این جلسه، سابقه بیماری فرد و خانواده بررسی می‌شود و درباره فایده‌ها، محدودیت‌ها و نوع آزمایش مناسب توضیح داده می‌شود. بعد از این بررسی، ممکن است انجام آزمایش توصیه شود یا حتی مشخص شود که در حال حاضر نیازی به آزمایش نیست.

نتیجه مثبت، منفی یا نامشخص آزمایش ژنتیک یعنی چه؟

آیا جواب منفی یعنی دیگر خیالم راحت باشد؟

نه، همیشه. جواب منفی یعنی در آزمایشی که انجام شده، تغییر ژنتیکیِ مورد بررسی پیدا نشده است؛ اما این نتیجه همیشه به معنی آن نیست که خطر ابتلا به سرطان کاملاً از بین رفته است. برای فهم درست جواب، باید نوع آزمایش و سابقه سرطان در خانواده هم در نظر گرفته شود.

جواب مثبت یعنی حتماً سرطان می‌گیرم؟

نه. جواب مثبت هم به این معنی نیست که فرد حتماً سرطان می‌گیرد. این جواب فقط می‌تواند نشان دهد که یک تغییر ژنتیکی در بدن وجود دارد که احتمال ابتلا به بعضی سرطان‌ها را بیشتر می‌کند. مقدار این افزایش خطر برای همه یکسان نیست و به نوع تغییر ژنتیکی و شرایط فرد بستگی دارد.

هر نوع جواب آزمایش چه معنی دارد؟

پس نه جواب مثبت به معنی ابتلای قطعی به سرطان است و نه جواب منفی به معنی از بین رفتن کامل خطر. تفسیر درست نتیجه به جزئیات آزمایش و سابقه شخصی و خانوادگی بستگی دارد.

VUS یعنی «یک تغییر ژنتیکی پیدا شده، اما هنوز مشخص نیست که این تغییر خطر سرطان را بیشتر می‌کند یا نه.» پس اگر جواب آزمایش نامشخص (VUS) باشد، نباید فقط بر اساس همین نتیجه تصمیم‌های مهم پزشکی، مانند جراحی، گرفته شود. این نوع نتیجه باید توسط پزشک یا متخصص مربوطه بررسی شود.

تفسیرهای هوش مصنوعی از آزمایش را بپذیریم یا نه؟

یکی از نگرانی‌هایی که در تجربه‌های کاربران دیده می‌شود، زمانی است که فرد گزارش آزمایش ژنتیک را به هوش مصنوعی می‌دهد و بعد با عبارتی نگران‌کننده مثل «ناقل سرطان» روبه‌رو می‌شود. طبیعی است که دیدن چنین عبارتی باعث ترس شود؛ اما این عبارت به‌تنهایی نمی‌تواند مشخص کند که فرد به سرطان مبتلاست یا خطر ابتلای او چقدر است.

هوش مصنوعی نمی‌تواند فقط بر اساس یک عبارت از گزارش، تشخیص پزشکی بدهد. برای فهم درست نتیجه باید متن کامل آزمایش، نام ژن، نوع تغییر ژنتیکی و اهمیت آن در کنار سابقه پزشکی و خانوادگی فرد بررسی شود.

حتی اگر در گزارش یک تغییر ژنتیکی پیدا شده باشد، باز هم باید مشخص شود که این تغییر واقعاً با افزایش خطر سرطان ارتباط دارد یا نه. بعضی تغییرات ژنتیکی هنوز اهمیت مشخصی ندارند و نباید آن‌ها را به‌عنوان یک نتیجه مثبت در نظر گرفت.

بنابراین، اگر هوش مصنوعی یا هر ابزار دیگری عبارتی مثل «ناقل سرطان» را برای شما نمایش داد، قبل از اقدام به هر کاری، گزارش اصلی را با پزشک یا متخصص ژنتیک بررسی کنید. یک عبارت کوتاه از گزارش، به‌تنهایی نمی‌تواند وضعیت سلامت یا آینده فرد را مشخص کند.

اگر یک تغییر ژنتیکی ارثی پیدا شود، اعضای خانواده چه باید کنند؟

اگر در یکی از اعضای خانواده یک تغییر ژنتیکی پیدا شود که می‌تواند خطر ابتلا به بعضی سرطان‌ها را بیشتر کند، ممکن است پزشک توصیه کند بعضی از بستگان خونی نیز از نظر همان تغییر بررسی شوند. این کار معمولاً با مشاوره شروع می‌شود تا مشخص شود چه کسانی و با چه روشی بهتر است آزمایش شوند. بررسی اعضای خانواده به‌صورت مرحله‌به‌مرحله را «آزمایش آبشاری» (Cascade testing) می‌نامند.

در بعضی از تغییرات ژنتیکی که از یکی از والدین منتقل می‌شوند، احتمال انتقال آن به هر فرزند ۵۰ درصد است. این ۵۰ درصد، احتمال به ارث رسیدن همان تغییر ژنتیکی است؛ نه اینکه فرزند ۵۰ درصد احتمال ابتلا به سرطان داشته باشد. البته نحوه انتقال در همه بیماری‌های ارثی یکسان نیست.

همه اعضای خانواده هم لزوماً در یک سن یا به یک شکل آزمایش نمی‌شوند. زمان و نوع آزمایش به نوع تغییر ژنتیکی و سنّی که ممکن است مراقبت پزشکی از آن شروع شود بستگی دارد. برای مثال، بررسی بعضی تغییرات مرتبط با افزایش خطر سرطان در بزرگسالی معمولاً در کودکان انجام نمی‌شود؛ اما در برخی بیماری‌های ارثی، ممکن است پیگیری از دوران کودکی لازم باشد.

آیا نتیجه آزمایش ژنتیک من درباره خواهر، برادر یا فرزندم هم اطلاعات می‌دهد؟

اگر در آزمایش ژنتیک یک تغییر مرتبط با افزایش خطر سرطان پیدا شود، ممکن است اعضای دیگر خانواده هم در معرض همان تغییر باشند. در این شرایط، بهتر است با پزشک یا مشاور ژنتیک صحبت شود تا مشخص شود کدام اعضای خانواده نیاز به بررسی دارند و نتیجه را چگونه با آن‌ها در میان بگذارید.

با این حال، نتیجه آزمایش یک نفر، به معنی مثبت یا منفی بودن آزمایش خواهر، برادر یا فرزند او نیست. هر فرد برای مشخص شدن وضعیت خودش، در صورت نیاز باید به‌طور جداگانه بررسی شود.

چگونه از سرطانهای ارثی و ژنتیکی جلوگیری کنیم؟

اگر مشخص شود که به دلیل یک ویژگی ارثی، احتمال ابتلا به بعضی سرطان‌ها در فرد بیشتر است، می‌توان با بررسی‌های منظم و پیدا کردن بیماری در مراحل اولیه به کاهش این خطر کمک کرد. در بعضی افراد نیز ممکن است روش‌های دیگری برای کم کردن خطر پیشنهاد شود. نوع مراقبت برای همه یکسان نیست و به شرایط هر فرد بستگی دارد.

برای مثال، در بعضی افرادی که تغییر خاصی در دو ژن شناخته‌شده به نام BRCA1 و BRCA2 دارند، پزشک ممکن است توصیه کند بررسی پستان از سن پایین‌تر شروع شود یا با دقت بیشتری انجام شود. برای سرطان تخمدان، روش‌هایی مانند سونوگرافی و یک آزمایش خون به نام CA-125 به‌تنهایی روش مطمئنی برای تشخیص به‌موقع سرطان نیستند.

سندرم لینچ نام یک بیماری ارثی است که می‌تواند خطر ابتلا به بعضی سرطان‌ها، به‌ویژه سرطان روده بزرگ، را بیشتر کند. به همین دلیل، پزشک ممکن است توصیه کند روده بزرگ به‌طور منظم بررسی شود. اگر در این بررسی زائده‌هایی به نام پولیپ پیدا شوند، ممکن است با برداشتن آن‌ها بتوان خطر سرطان روده را کمتر کرد.

در بعضی افراد، پزشک ممکن است دارو یا جراحی برای کم کردن خطر سرطان را هم پیشنهاد کند. این کار برای همه لازم نیست و تصمیم درباره آن باید با توجه به شرایط هر فرد و مزایا و عوارض احتمالی گرفته شود.

جمع‌بندی

داشتن سابقه سرطان‌های ارثی و ژنتیکی در خانواده، به‌تنهایی به این معنی نیست که فرد حتماً به سرطان ارثی مبتلا خواهد شد؛ اما می‌تواند دلیلی برای بررسی دقیق‌تر سابقه خانوادگی و مشاوره تخصصی باشد. همچنین، نتیجه مثبت آزمایش ژنتیک به معنی ابتلای قطعی به سرطان نیست و نتیجه منفی هم همیشه خطر را به‌طور کامل از بین نمی‌برد.

به همین دلیل، انتخاب آزمایش مناسب و تفسیر نتیجه باید بر اساس شرایط هر فرد و سابقه خانواده انجام شود. اگر درباره سابقه سرطان در خانواده یا انجام آزمایش ژنتیک نگرانی دارید، می‌توانید برای دریافت راهنمایی درباره مسیر بررسی و آزمایش مناسب، با آزمایشگاه فروردین و بخش مشاوره ژنتیک آن در ارتباط باشید.