توضیحات
آزمایش آلبومین (Albumin) یکی از مهمترین آزمایشهای خونی در بررسی وضعیت تغذیهای، عملکرد کبد و کلیهها است. آلبومین یک پروتئین اصلی در پلاسماست که توسط کبد تولید میشود و نقش مهمی در تنظیم فشار اسمزی، انتقال مواد و حفظ تعادل مایعات دارد. کاهش یا افزایش سطح آلبومین میتواند نشانهای از بیماریهای کبدی، کلیوی، سوء تغذیه یا التهابهای مزمن باشد. آزمایشگاه فروردین این تست را با دستگاههای دقیق و استانداردهای بینالمللی انجام میدهد.
احتیاطهای لازم
نتایج آلبومین ممکن است با استفاده از داروهای خاص، التهاب یا تزریق مایعات داخل وریدی تحت تأثیر قرار گیرد. برای تفسیر دقیق، پزشک باید به اطلاعات بالینی بیمار توجه داشته باشد.
📲 پذیرش آنلاین
برای انجام تست Albumin میتوانید بدون نیاز به مراجعه حضوری، از طریق پیامرسانهای واتساپ یا بله با شماره 09362592999 درخواست پذیرش خود را ثبت کنید. آزمایشگاه فروردین این تست را با دقت بالا و در کوتاهترین زمان ممکن انجام میدهد.
❓ پرسشهای متداول
۱. آیا برای آزمایش آلبومین باید ناشتا بود؟
بله، توصیه میشود حداقل ۸ ساعت ناشتا باشید تا نتایج دقیقتری ارائه شود.
۲. سطح پایین آلبومین نشانه چیست؟
سطح پایین معمولاً با بیماریهای کبد، کلیه، سوء تغذیه یا التهاب مزمن مرتبط است.
۳. آیا این آزمایش برای بررسی تغذیه مناسب است؟
بله، آلبومین یکی از شاخصهای وضعیت تغذیهای بدن است.
۴. نتیجه آزمایش چه زمانی آماده میشود؟
در آزمایشگاه فروردین، پاسخ این آزمایش معمولاً در همان روز نمونهگیری آماده میشود.
شرایط قبل از آزمایش
برای دقت بیشتر، بیمار بهتر است حداقل ۸ ساعت ناشتا باشد. مصرف داروهایی که بر متابولیسم پروتئین اثر دارند باید با پزشک هماهنگ شود.
نامهای دیگر
شناسه ملی
تفسیر
مقادیر کمتر از 3.5 g/dL نشانگر اختلال در ساخت یا افزایش دفع آلبومین است. اگر سطح آلبومین کمتر از 2.5 g/dL باشد، بیمار نیاز به بررسی فوری دارد. مقادیر بالاتر از 5 g/dL معمولاً اهمیت بالینی خاصی ندارند مگر در شرایط دهیدراتاسیون شدید.
اطلاعات بالینی
کاهش آلبومین میتواند نشانه سیروز، بیماریهای مزمن کبدی، سندرم نفروتیک، سوء تغذیه، عفونتهای مزمن و التهاب باشد. افزایش آلبومین کمتر شایع است و معمولاً به کمآبی بدن مرتبط میشود. سطح طبیعی آلبومین سرم معمولاً بین 3.5 تا 5.0 گرم در دسیلیتر است.
مورد استفاده
ارزیابی عملکرد کبد و کلیه، بررسی وضعیت تغذیهای، تشخیص بیماریهای مزمن، مانیتورینگ بیماران بستری یا مبتلا به سیروز، سندرم نفروتیک، سوء تغذیه یا التهابهای مزمن.