توضیحات
آزمایش Amyloid A جهت اندازهگیری سطح سرمی پروتئین سرم آمیلویید A (SAA) انجام میشود. این پروتئین یکی از شاخصهای حساس فاز حاد التهابی است که توسط کبد و در پاسخ به سایتوکاینهای التهابی مانند IL-6 و TNF-α تولید میشود. در شرایط التهابی، عفونی، بدخیمیها و آسیبهای بافتی، سطح SAA در خون به سرعت افزایش مییابد. آزمایشگاه فروردین با بهرهگیری از تجهیزات پیشرفته این آزمایش را با دقت و سرعت بالا انجام میدهد.
احتیاطهای لازم
سطح SAA تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله دارو، استرس، یا تروما قرار میگیرد. این تست باید همزمان با سایر مارکرهای التهابی مانند CRP و ESR تفسیر شود. نتایج آزمایش به تنهایی نباید مبنای تصمیمگیری پزشکی قرار گیرد.
پذیرش آنلاین
برای انجام تست Amyloid A در آزمایشگاه فروردین نیازی به حضور فیزیکی نیست. کافیست از طریق پیامرسان واتساپ یا بله با شماره 09362592999 پذیرش آنلاین خود را انجام دهید. نمونهگیری در محل نیز با هماهنگی فراهم است.
پرسشهای متداول (FAQ)
آیا این تست نیاز به ناشتایی دارد؟
خیر، ناشتایی برای این آزمایش الزامی نیست.
تفاوت این تست با CRP چیست؟
Amyloid A نسبت به CRP حساستر بوده و سریعتر به التهاب پاسخ میدهد، بهخصوص در مراحل اولیه یا موارد خفیفتر.
آیا افزایش Amyloid A خطرناک است؟
افزایش آن نشاندهنده وجود التهاب یا عفونت است. در صورت مزمن شدن، ممکن است باعث تجمع آمیلویید در بافتها شود.
کجا میتوان این تست را انجام داد؟
آزمایشگاه فروردین این تست را با تکنیک دقیق و گزارش تخصصی انجام میدهد.
شرایط قبل از آزمایش
نیاز به ناشتایی نیست. بهتر است از مصرف داروهای ضدالتهاب (NSAIDs) بدون تجویز پزشک خودداری شود. اطلاعات دارویی باید دقیق ثبت شود.
نامهای دیگر
شناسه ملی
تفسیر
مقدار طبیعی SAA در افراد سالم پایینتر از ۱۰ میلیگرم در لیتر است. افزایش آن به بیش از ۱۰۰ میلیگرم در لیتر معمولاً در التهاب شدید یا عفونت حاد مشاهده میشود. تغییرات تدریجی در سطح SAA میتواند برای پایش وضعیت بیمار در بیماریهای مزمن استفاده شود.
اطلاعات بالینی
مقادیر بالای Amyloid A نشاندهنده التهاب فعال است. در بیماریهایی نظیر آرتریت روماتوئید، تب مدیترانهای خانوادگی، لوپوس، عفونتهای باکتریایی، ویروسی یا آسیبهای شدید بافتی، سطح SAA به شدت بالا میرود. کاهش سطح آن در طی درمان، نشانگر پاسخ مطلوب به مداخلات درمانی است.
مورد استفاده
برای پایش التهاب حاد و مزمن، بررسی پاسخ به درمان در بیماریهای خودایمنی، تشخیص عفونت، و افتراق التهاب با منشاء عفونی یا غیرعفونی به کار میرود. همچنین در ارزیابی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، لوپوس و بیماریهای التهابی مزمن مفید است.