توضیحات
آزمایش CD11a یکی از تستهای تخصصی در حوزه ایمونولوژی سلولی است که با استفاده از روش فلوسایتومتری انجام میشود. این تست سطح بیان آنتیژن CD11a را روی سطح سلولهای ایمنی مانند T لنفوسیتها، B سلولها و نوتروفیلها بررسی میکند. CD11a بخشی از کمپلکس LFA-1 است و نقش حیاتی در چسبندگی سلولهای ایمنی، انتقال به بافتها و ایجاد پاسخ ایمنی دارد.
آزمایشگاه فروردین این تست را با دقت بالا، استفاده از آنتیبادیهای مونوکلونال و دستگاه فلوسایتومتر پیشرفته انجام میدهد. نتیجه این آزمایش در تفسیر بیماریهای ایمنی، اختلالات التهابی و برخی اختلالات خونی کاربرد دارد.
احتیاطهای لازم
نمونهگیری با تاخیر انجام نشود.
دستگاه فلوسایتومتر باید دقیق و کالیبره شده باشد.
حمل نمونه با دمای کنترلشده انجام شود.
از تماس مستقیم نمونه با نور شدید خودداری شود.
داروهای مصرفی بیمار ممکن است نتیجه را تغییر دهند.
پرسشهای متداول درباره تست CD11a
آیا این آزمایش برای تشخیص بیماری خاصی است؟
بله. این تست در بررسی عملکرد سیستم ایمنی و تشخیص برخی بیماریهای نقص ایمنی و التهابی کاربرد دارد.
آیا این تست درد دارد؟
خیر. فقط یک نمونه خون ساده وریدی گرفته میشود.
آیا میتوانم بدون مراجعه حضوری پذیرش انجام دهم؟
بله. آزمایشگاه فروردین امکان پذیرش آنلاین از طریق “واتساپ” و “بله” با شماره 09362592999 را فراهم کرده است.
نتیجه آزمایش CD11a چند روزه آماده میشود؟
نتیجه تست معمولاً در ۲ تا ۳ روز کاری آماده و قابل تحویل است.
شرایط قبل از آزمایش
ناشتا بودن برای این تست ضروری نیست. بهتر است داروهای سرکوبگر ایمنی (در صورت مصرف) به اطلاع پزشک برسد. از مصرف داروهای غیراستاندارد یا مکملهای ناشناخته در ۲۴ ساعت قبل از نمونهگیری خودداری شود.
نامهای دیگر
شناسه ملی
تفسیر
تحلیل نتایج بر اساس درصد سلولهای بیانکننده CD11a و شدت فلورسانس آنها انجام میشود. تفسیر باید در کنار دیگر مارکرهای ایمونولوژیک و اطلاعات بالینی انجام شود. در آزمایشگاه فروردین، این تفسیر توسط تیم تخصصی ایمونولوژی بالینی انجام میشود.
اطلاعات بالینی
میزان بیان CD11a ارتباط مستقیمی با فعالیت سلولهای ایمنی دارد. افزایش بیان ممکن است در شرایط التهابی یا برخی بیماریهای خودایمنی دیده شود. کاهش آن میتواند به دلیل سرکوب سیستم ایمنی، نقص ایمنی اولیه یا ثانویه و یا اثر داروها باشد.
مورد استفاده
تست CD11a در بررسی بیماریهای خودایمنی، اختلالات نقص ایمنی، سرطانهای خونی و پیوند اعضا کاربرد دارد. از آن میتوان برای ارزیابی فعالیت سیستم ایمنی و بررسی چسبندگی و مهاجرت سلولهای T و B بهره برد. همچنین در مطالعات ایمونولوژی تحقیقاتی برای آنالیز پاسخ سلولی به محرکها استفاده میشود.