توضیحات

آزمایش Thrombin Time (TT) یکی از تست‌های مهم در ارزیابی عملکرد سیستم انعقادی خون است. این آزمایش به بررسی زمان لازم برای تبدیل فیبرینوژن به فیبرین تحت تأثیر آنزیم ترومبین می‌پردازد. Thrombin Time به طور خاص می‌تواند در تشخیص اختلالات مربوط به انعقاد خون و همچنین در ارزیابی درمان‌های دارویی مانند هپارین و داروهای ضدانعقادی استفاده شود.

احتیاط‌های لازم

شرایط قبل از آزمایش

تایج آزمایش
- نتایج طبیعی: زمان TT معمولاً بین 14 تا 16 ثانیه است. زمان‌های بالاتر ممکن است نشان‌دهنده وجود اختلالات در انعقاد خون باشند.
- نتایج غیرطبیعی: زمان TT طولانی‌تر می‌تواند نشان‌دهنده مشکلاتی مانند نقص در فیبرینوژن، وجود بیماری‌های کبدی یا استفاده از داروهای ضدانعقادی باشد.
نکات مهم
- تفسیر نتایج: نتایج آزمایش TT باید در کنار سایر تست‌های انعقادی مانند APTT و PT و همچنین تاریخچه پزشکی بیمار مورد بررسی قرار گیرد.
- عوامل مؤثر بر نتایج: برخی از عوامل می‌توانند بر زمان TT تأثیر بگذارند، از جمله داروها، رژیم غذایی و شرایط پزشکی زمینه‌ای.

نام‌های دیگر

شناسه ملی

802240

تفسیر

بازه سنی : از 1 روز تا 150 سال
14-20

اطلاعات بالینی

نتیجه طبیعی: معمولاً زمان طبیعی TT بین 14 تا 20 ثانیه است، اما این مقدار می‌تواند بسته به روش آزمایش و تجهیزات متفاوت باشد.
نتایج غیرطبیعی: اگر زمان TT افزایش یابد، ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلاتی مانند کمبود فیبرینوژن، وجود مهارکننده‌های لخته‌سازی یا مصرف داروهای خاص باشد. نتایج غیرطبیعی باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا دلایل دقیق آن مشخص شود.

به‌طور کلی، تست Thrombin Time ابزاری ارزشمند برای ارزیابی و نظارت بر فرآیند لخته‌سازی خون به‌شمار می‌آید و می‌تواند به تشخیص بیماری‌ها و مدیریت درمان در شرایط خاص کمک کند.

مورد استفاده

اهمیت آزمایش Thrombin Time
آزمایش TT به پزشکان کمک می‌کند تا:
- تشخیص اختلالات انعقادی: از جمله بیماری‌های ارثی مانند هموفیلی و بیماری‌های کبدی.
- بررسی تأثیر داروها: بر روی سیستم انعقادی، به خصوص در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضدانعقادی قرار دارند.
- ارزیابی خطر خونریزی: در بیمارانی که قبل از جراحی یا سایر پروسیجرهای پزشکی نیاز به ارزیابی خطر خونریزی دارند.
نحوه انجام آزمایش
آزمایش Thrombin Time معمولاً از طریق نمونه‌گیری خون انجام می‌شود. مراحل انجام آن به شرح زیر است:
1. نمونه‌گیری: یک سوزن به ورید بازو وارد می‌شود و مقدار مشخصی از خون جمع‌آوری می‌شود.
2. آزمایش در آزمایشگاه: نمونه خون به آزمایشگاه ارسال می‌شود و ترومبین به آن اضافه می‌شود. سپس زمان لازم برای تشکیل لخته خون اندازه‌گیری می‌شود.

روش اندازه‌گیری

نمونه‌گیری خون: از ورید بازو. افزودن ترومبین: به پلاسما در آزمایشگاه. اندازه‌گیری زمان لخته‌سازی: ثبت زمان لخته شدن.

نوع نمونه

پلاسماي سيتراته

حجم نمونه

1 میلی لیتر

حداقل حجم نمونه

0.5 میلی لیتر

راهنمای نمونه گیری

اطلاعات لازم بیمار

معیار رد نمونه

لخته شدن نمونه: نمونه لخته شده غیرقابل استفاده است. آلودگی: آلودگی در نمونه. عدم تطابق اطلاعات: نام یا شناسه بیمار با اطلاعات موجود مطابقت نداشته باشد. شرایط نامناسب نگهداری: نگهداری در دمای نامناسب.

مدت زمان نگهداری نمونه

دمای اتاق: تا 2 ساعت.
یخچال (2-8 درجه سانتی‌گراد): تا 24 ساعت.
درصورت نیاز به نگهداری طولانی‌تر: منجمد و تا 3 ماه در دمای -20 درجه سانتی‌گراد یا پایین‌تر.